Gotowe mieszałki dostępne w katalogach producentów nie zawsze są dostosowane do procesu produkcji w konkretnym zakładzie spożywczym. Problemem może być zbyt długi cykl mieszania, niewygodna obsługa lub nieodpowiednia struktura produktu. Można tego uniknąć, zamawiając maszynę na zamówienie. Jak przebiega jej projektowanie?

Jak dopasować konstrukcję mieszałki do właściwości produktu?

Przed rozpoczęciem prac konstruktor powinien otrzymać informacje o konsystencji i temperaturze produktu, zmianach zachodzących podczas mieszania oraz składnikach, które muszą zachować swój kształt. Na tej podstawie dobiera rodzaj mieszadła, liczbę i ustawienie łopat, zakres prędkości oraz moc napędu. Podczas projektowania maszyn spożywczych trzeba uwzględnić najtrudniejsze warunki pracy urządzenia. Jeśli masa wyraźnie gęstnieje po schłodzeniu, napęd powinien poradzić sobie z oporem zimnego, pełnego wsadu. W przeciwnym razie mieszałka zatrzyma się po rozpoczęciu produkcji. W gęstej masie ustawienie łopat musi wymuszać ruch produktu na całej długości misy, a nie jedynie wokół wału. W recepturach z kawałkami owoców, warzyw lub mięsa konstruktor powinien zastosować łopaty, które przesuwają składniki bez ich intensywnego rozcierania, oraz napęd z regulacją prędkości. Jeśli zachowanie produktu trudno przewidzieć na podstawie przepisu, przyjęte rozwiązanie trzeba sprawdzić podczas próby z rzeczywistym surowcem. Jej wynik pokaże, czy przed wykonaniem urządzenia należy zmienić kształt, ustawienie lub prędkość pracy łopat.

Jak ustalić pojemność roboczą mieszałki i wielkość wsadu?

Pojemność całkowita misy nie jest równa ilości produktu, którą można wymieszać w jednym cyklu. Część przestrzeni musi pozostać wolna, aby łopaty mogły unosić i zawracać masę bez wypychania jej przez otwór zasypowy. Konstruktor przelicza więc masę największej partii na objętość. W przypadku płynów wykorzystuje ich gęstość, a przy proszkach gęstość nasypową. Jeśli 300 kg produktu ma gęstość 0,75 kg/l, zajmie około 400 l. Nie oznacza to jednak, że wystarczy misa o pojemności 400 l. Trzeba jeszcze uwzględnić sposób pracy mieszadeł oraz wzrost objętości sypkich składników podczas zasypywania.

Nie można zapomnieć o ustaleniu minimalnej wielkości wsadu. W zbyt dużej misie może znajdować się on poniżej głównej strefy pracy łopat. Mieszadła będą wtedy przesuwać produkt przy dnie, zamiast rozprowadzać składniki w całej masie. Zbyt szeroki zakres produkcji może wymagać zmiany kształtu misy, innego rozmieszczenia łopat albo ograniczenia dopuszczalnej wielkości partii. Pojemność roboczą trzeba również porównać z zakładaną wydajnością. Przy zapotrzebowaniu 1200 kg na godzinę i dwudziestominutowym cyklu mieszałka powinna przyjąć około 400 kg produktu na partię, o ile pozostałe urządzenia na linii mogą pracować w tym samym tempie.

Czy mieszałka powinna podgrzewać, chłodzić lub pracować w próżni?

Płaszcz grzewczy trzeba zastosować, gdy receptura wymaga stopienia tłuszczu, rozpuszczenia cukru albo utrzymania temperatury, przy której masa zachowuje właściwą konsystencję. Konstruktor potrzebuje do tego masy wsadu, temperatury początkowej i końcowej, wymaganego czasu nagrzewania oraz informacji o medium dostępnym w zakładzie. Na tej podstawie określa powierzchnię płaszcza i jego moc. Do gęstych produktów mieszadła muszą również regularnie przesuwać masę znajdującą się przy ogrzewanej ścianie. W przeciwnym razie produkt zacznie się tam przypalać, zanim środek wsadu osiągnie zadaną temperaturę. Chłodzenie projektuje się według podobnych założeń.

Mieszanie próżniowe stosuje się, gdy pęcherzyki powietrza tworzą pory w gotowym wyrobie lub obniżają jego gęstość. Zmniejszenie ilości tlenu może też spowolnić utlenianie tłuszczów i barwników. Konstrukcja składa się z pokrywy z uszczelką, misy odpornej na nacisk zewnętrznego powietrza oraz uszczelnienia wałów. Instalacja wymaga także zabezpieczenia pompy przed pianą, wilgocią i drobinami produktu. Dodawanie ogrzewania, chłodzenia i próżni bez potrzeby zwykle nie ma uzasadnienia. Każda z tych funkcji zwiększa liczbę przyłączy, uszczelnień i elementów wymagających mycia, dlatego powinna odpowiadać konkretnemu wymaganiu receptury.

Przed zleceniem budowy mieszałki przygotuj krótką kartę procesu z opisem produktu, skrajnymi wielkościami wsadu, oczekiwaną wydajnością oraz rzutem stanowiska i dostępnymi przyłączami. Na tej podstawie podczas pierwszej rozmowy ustalimy, które założenia trzeba potwierdzić próbą z produktem i jakie funkcje powinno mieć urządzenie. Skontaktuj się z nami, a zaprojektujemy mieszałkę dostosowaną do warunków Twojego zakładu.