Przy produkcji nadzienia owocowego kocioł musi być dopasowany do właściwości produktu oraz przebiegu całego procesu technologicznego. Znaczenie ma sposób prowadzenia masy podczas obróbki oraz jej opróżniania po zakończeniu warzenia. Przeczytaj artykuł i dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas wyboru kotła warzelnego do nadzienia owocowego.
Kocioł warzelny z mieszadłem do nadzień trzeba dobrać do lepkości masy i wielkości kawałków owoców. Przy gęstych produktach sprawdzają się między innymi mieszadła kotwicowe, które przemieszczają masę również blisko ścian zbiornika. Skrobaki zbierają ją z ogrzewanej powierzchni, ograniczając jej zaleganie i miejscowe przegrzewanie. Dlatego kocioł warzelny z mieszadłem dobrze dobierać z uwzględnieniem nie tylko mocy napędu, lecz także składu receptury i docelowej konsystencji nadzienia.
Na początku procesu wsad owocowy ma zwykle rzadszą konsystencję niż gotowe nadzienie. Wraz z odparowaniem wody i zagęszczaniem masy rośnie opór, jaki produkt stawia mieszadłu. Płynna regulacja obrotów pozwala dopasować prędkość mieszania do zmieniającej się konsystencji w trakcie procesu. Ma to znaczenie zwłaszcza w recepturach zawierających kawałki owoców, ponieważ zbyt intensywne mieszanie może prowadzić do ich rozdrabniania. Z kolei przy gęstej masie zbyt niska prędkość może utrudniać jej równomierne przemieszczanie w zbiorniku. Jeśli w jednym zakładzie powstają nadzienia o różnej konsystencji, szeroki zakres regulacji obrotów ułatwia dopasowanie pracy urządzenia do poszczególnych receptur.
Przy gęstym nadzieniu trzeba zwrócić uwagę na kształt misy i miejsca, w których masa może zalegać. W zależności od procesu stosuje się między innymi misy cylindryczne, stożkowe lub prostopadłościenne. Ich konstrukcję dobrze dopasować do układu mieszającego oraz sposobu opróżniania kotła, zwłaszcza gdy gotowy produkt ma bardzo gęstą konsystencję. Problemem mogą być miejsca, do których mieszadło dociera w mniejszym stopniu, ponieważ po zakończeniu partii pozostaje tam część nadzienia. Odpowiednio dobrana geometria zbiornika ułatwia wyładunek i ogranicza straty produktu.
Układ próżniowy sprawdza się wtedy, gdy nadzienie trzeba zagęszczać w niższej temperaturze albo ograniczyć ilość powietrza pozostającego w masie. Obniżone ciśnienie pozwala odparowywać wodę bez prowadzenia całego procesu w temperaturze typowej dla gotowania pod ciśnieniem atmosferycznym. Ma to znaczenie przy recepturach wrażliwych na długie ogrzewanie lub wymagających określonego stopnia koncentracji produktu. Próżnię można też wykorzystać na etapie odgazowywania masy. Podczas doboru takiego rozwiązania trzeba uwzględnić docelowe zagęszczenie nadzienia, czas obróbki oraz sposób jego dalszego przechowywania i dozowania.
Gotowe nadzienie ma znacznie gęstszą konsystencję niż masa owocowa przed zagęszczeniem, dlatego jego odprowadzenie z kotła wymaga odpowiednio dobranego wyładunku. Zawór spustowy, który dobrze sprawdza się przy rzadszym produkcie, po zakończeniu warzenia może ograniczać przepływ. Sposób opróżniania zbiornika powinien więc uwzględniać lepkość nadzienia, wielkość kawałków owoców oraz dalszy etap produkcji. W zależności od konstrukcji urządzenia stosuje się między innymi misy wywrotowe, kosze wyładowcze i leje zsypowe. Przy planowaniu linii trzeba też zwrócić uwagę na cały odcinek między kotłem a kolejnym urządzeniem, ponieważ zbyt mały przekrój przewodu lub przejścia może utrudniać opróżnianie zbiornika.
Dobór kotła najlepiej zacząć od określenia właściwości produkowanego nadzienia. Trzeba uwzględnić jego lepkość, wielkość kawałków owoców, planowany stopień zagęszczenia oraz sposób odbioru gotowej masy. Na tej podstawie można dobrać konstrukcję mieszadła, sposób jego pracy, wyposażenie dodatkowe i sposób wyładunku. Zapraszamy do sprawdzenia oferty.
Produkcja dżemu, musu albo nadzienia owocowego obejmuje kilka operacji, a każda z nich stawia urządzeniom określone wymagania. Zespół zakładu powinien więc opisać planowany proces i układ stanowisk roboczych, aby następnie móc rzeczowo wytłumaczyć założenia projektantowi. Co zatem musi wiedzieć przedstawiciel fabryki maszyn? Wyjaśniamy, jak przebiega projektowanie urządzenia do produkcji przetworów owocowych.
Przed opracowaniem projektu maszyny do produkcji przetworów owocowych konstruktor rozmawia z inwestorem o rodzaju surowca, recepturze i organizacji pracy w zakładzie. Wspólnie ustalają, czy owoce będą całe, rozdrobnione, schłodzone czy zamrożone. Określają również, czy gotowym wyrobem ma być gładki mus, czy dżem z kawałkami wiśni. Kolejne ustalenia dotyczą wielkości pojedynczego wsadu oraz oczekiwanej wydajności. Załóżmy, że zakład planuje wytwarzać 250 kg dżemu wiśniowego w jednej partii i 500 kg na godzinę. Oznacza to konieczność przeprowadzenia 2 pełnych cykli w ciągu 60 minut wraz z załadunkiem, obróbką cieplną i opróżnieniem misy. Jeżeli każda partia wymaga ponad 30 minut, trzeba rozważyć większą pojemność roboczą, dodatkowe urządzenie albo zmianę założonej wydajności.
Gdy receptura jest już opisana, trzeba określić, na jakim etapie produkcji będzie pracować dane urządzenie. Do mycia owoców, ich rozdrabniania oraz obróbki cieplnej wykorzystuje się osobne maszyny. Jeśli zakład chce przygotowywać dżem, kocioł warzelny z mieszadłem powinien podgrzewać składniki, gotować masę i mieszać ją zgodnie z założeniami receptury. Konstruktor ustala również sposób załadunku, moment wsypania cukru, czas pracy mieszadła oraz metodę przekazania gotowego przetworu do kolejnego stanowiska. Potrzebuje też informacji o zadaniach operatora i dostępnym źródle ogrzewania. Przy projektowaniu maszyn spożywczych należy więc odnieść każdą funkcję do konkretnej operacji w procesie technologicznym.
Znając funkcje maszyny do produkcji przetworów owocowych, konstruktor projektuje jej poszczególne elementy, w tym misę, mieszadło i układ napędowy. Kształt zbiornika powinien ułatwiać mieszanie składników oraz opróżnianie urządzenia. Budowę mieszadła trzeba dostosować do lepkości masy, wielkości kawałków owoców i skłonności przetworu do osadzania się na ogrzewanej powierzchni. W przypadku dżemu z wiśniami projektant określa odległość elementów mieszających od ścianek misy oraz prędkość obrotową, aby ograniczyć rozdrabnianie owoców. Gęsta masa mocniej obciąża cały układ, dlatego konstruktor dobiera napęd odpowiedni do przewidywanych warunków pracy.
Sposób wyładunku przetworów owocowych oraz mycie urządzenia to również ważny etap w projektowaniu maszyny spożywczej. Do opróżniania kotłów wykorzystuje się misy wywrotowe, leje zsypowe oraz zawory spustowe. Rodzaj i położenie tych elementów dobiera się do konsystencji masy, wielkości kawałków owoców oraz wysokości pojemnika odbiorczego. Zbyt wąski zawór spowalnia wypływ gęstego dżemu, a niewłaściwie umieszczony lej utrudnia napełnianie wózka lub zbiornika. Projektant uwzględnia również dostęp do misy, mieszadła i osłon, na których osadzają się resztki przetworu. Poszczególne części powinny być zaprojektowane tak, aby zabrudzenia nie gromadziły się w trudno dostępnych miejscach, a woda swobodnie odpływała podczas mycia.
Maszyny do produkcji przetworów owocowych projektuje się na podstawie receptury, planowanej wydajności i przebiegu procesu. Tak opisane założenia pomagają dopasować wyposażenie do miejsca montażu, sposobu wyładunku oraz mycia. Omów koncepcję z zespołem projektowym i zamów urządzenie odpowiadające warunkom technologicznym oraz organizacji pracy w zakładzie.
Godziny pracy:
© 2014 Zasada Fabryka Maszyn
